
17-22 October 2009


our art of living team! go bursa!

bahar's mum, sevgi teyze taught me how to cook! i am ready to get married now! lol :D joke aside, she is an artist in the kitchen...many details about cooking..-this woman has!
this auntie was my friend on the bus on my way back to istanbul. actually, to be honest she was forcing me to talk! i could not but felt affection and care for her.. she told me she had 2 sons, one passed away. and she always wanted a daughter. she has 2 daughters-in-law but helas! they don't feel like real daughters to her! lol :D she wanted me to become her daughter for a few hours; fed me, put my head on her shoulder & let me sleep there :) it felt nice. once more i realized how cordial turkish people can get..
28 Oct. 2009
Life's good..life's food too..:) I've been cooking a lot recently. so today i wanted to share some recipes with you all :) it's getting cold. So i thought i would make some cookies that will go sooo good with sahlep topped with cinnamon. "Sahlep" is a Turkish sweet milk drink made with mahalep. Mahalep is a plant by the way. i cannot give you the recipe for sahlep but you can google it online. see my cookies below...

these cookies have olive oil, brown sugar, flower, fruit and nuts muesli and baking soda in them. So easy, sooo yummy! Mix oil and brown sugar together, then add flower, muesli and baking soda in. heat the oven 180degrees and put small pieces from your dough. Bake for 12-14 minutes.
* * *
when i hear people's experiences after the art of living courses that i teach, i feel more and more grateful for my life. read it, get inspired, join the courses in your area. because it is the magic formula for quality living. Lots of healing happens, too.
Quality living means joy, health, happiness, intelligence and awareness combined.
Check out the web pages, www.artofliving.org, www.artoflivingtr.org
29 yaşımda tanıştım art of living ile. Nerdeyse 1 yıl önce. Hayatımda kendimi keşfe çıkmaya başladığım bir dönemde art of living bana yol gösterici/ışık oldu. Art of Living olmasaydı da bu süreci yaşardım belki ama bu kadar kolay ve çabuk olmazdı belki. Sanmayın ki süreç bitti, aslında tam tersi daha başlangıçtayım. Ama bu 1 yıl içerisinde kendimle ilgili yaşadığım olumlu gelişmeleri düşünmek beni daha da mutlu ediyor. İnsanlarla heyecanla paylaşıyorum bu duygularımı, biliyorum ki bu yaşanmadan anlanamayacak bir deneyim. Arkadaşlarımla herhangi bir konu hakkında dertleşirken sürekli bu kursa gitmelerini öneriyorum. Ama henüz yaşamadıkları için anlayamıyorlar neler başarabileceklerini. Çok uzatmak istemem ama ben Part I’i 3 kez, Part II’yi de bir kez aldım. Defalarca da almaya devam edeceğim. Büyümeye ve olgunlaşmaya devam ediyorum. 4 aydır sigara içmiyorum ve hiç özlemiyorum. Art of Livingte dile getirdiğm ve kurtulmak istediğim sorunlarımın çoğundan kutuldum. Geriye kalanlardan da zamanla kurtulacağım biliyorum. Annemin sağlık problemi yaşadığı şu günlerde güçlü ve umutlu kalmayı başardım. Ben bir mucize yaşadım. Bunu yaşamadan hayatı ve kendimizi anlamamızın mümkün olmayacağını düşünüyorum ve tüm içetenliğim ve samimiyetimle herkese ama herkese art of livingi hayatlarına katmalarını tavsiye ediyorum.
Sevgiler,
Zeynep Gündoğdu, 30, Avukat
nefes teknikleri benim için çok güzel bir deneyimdi. hem bedenen hemde zihnen kendimi rahatlatıcak yöntemler öğrendim. kurstan sonrada hayatımızda olumsuzluklar, olaylar devam ediyor evet..ama şuanda elimde anahtar dediğim kurtarıcı yöntemlerim var:)mesela geçen hafta emara girmek zorundaydım fakat tabuta benzer o alet beni çok geriyordu. geçen yıl birinci girişimde çok bunalmıştım. bu sefer emara gözlerim kapalı girdim ve girdiğim gibi uccaji nefeslerini yapmaya başladım 1 2 dakika içinde gerginliğim bitti kalp atışlarım rahatladı..gözlerimi açtım baktım, aaa hiçte bişey yok işte dedim:)
işyerinde bir gergin andan sonra yada stresli olaylarda, trafikteki stresli insanlar karşısında nefesimi yapmaya devam ediyorum...tüm içtenliğimle sizlerede tavsiye ediyorum...bu kursu yaşamalısınız..ve arzu zaten inanılmaz şeker bir insan, hepimizin yüreklerine o gülen gözleriyle, şekerleme gibi aktı...:) iyiki varsın arzucum..iyiki bu deneyimi yaşamamıza sebep oldun...çok teşekkür ederim:)
burçin özuslu
bursa


Çiğdem Yedikardeş, 32, Sigortaci
30 Oct 2009
even awareness is lost...
even it is dissolved...
when the heart beats the mind
when the heart meets the mind
nothing stays there but love
words flow by as music,
life becomes a legend, a poetry
tongue meets its silence
action becomes surrender
moment turns into an intense prayer
when the heart beats the mind
when the heart meets the mind
gratitude flows down your cheeks
all becomes one
and
one becomes all
when the heart beats the mind,
when the heart meets the mind
here, there is god...
whoever you are,
fly me high...
here this moment
there is nothing as mine
there is only the power of now..
soon i will come down
you hold me tight...
its my crazy mind, overtaking this aching heart..
















Işığı gördüm, korktum.
Ağladım.
Zamanla ışıkta yaşamayı öğrendim.
Karanlığı gördüm, korktum.
Gün geldi sonsuz karanlığa uğurladım sevdiklerimi...
Ağladım.
Yaşamayı öğrendim.
Doğumun, hayatın bitmeye başladığı an olduğunu;
aradaki bölümün, ölümden çalınan zamanlar olduğunu
öğrendim.
Zamanı öğrendim.
Yarıştım onunla...
Zamanla yarışılmayacağını,
zamanla barışılacağını, zamanla öğrendim...
İnsanı öğrendim.
Sonra insanların içinde iyiler ve kötüler olduğunu...
Sonra da her insanin içinde
iyilik ve kötülük bulunduğunu öğrendim.
Sevmeyi öğrendim.
Sonra güvenmeyi...
Sonra da güvenin sevgiden daha kalıcı olduğunu,
sevginin güvenin sağlam zemini üzerine kurulduğunu
öğrendim.
İnsan tenini öğrendim.
Sonra tenin altında bir ruh bulunduğunu...
Sonra da ruhun aslında tenin üstünde olduğunu öğrendim.
Evreni öğrendim.
Sonra evreni aydınlatmanın yollarını öğrendim.
Sonunda evreni aydınlatabilmek için önce çevreni aydınlatabilmek gerektiğini öğrendim.
Ekmeği öğrendim.
Sonra barış için ekmeğin bolca üretilmesi gerektiğini.
Sonra da ekmeği hakça üleşmenin, bolca üretmek kadar
önemli olduğunu öğrendim.
Okumayı öğrendim.
Kendime yazıyı öğrettim sonra...
Ve bir süre sonra yazı, kendimi öğretti bana...
Gitmeyi öğrendim.
Sonra dayanamayıp dönmeyi...
Daha da sonra kendime rağmen gitmeyi...
Dünyaya tek başına meydan okumayı öğrendim genç yasta...
Sonra kalabalıklarla birlikte yürümek gerektiği fikrine vardım.
Sonra da asil yürüyüşün kalabalıklara karşı olması gerek tiğine aydım.
Düşünmeyi öğrendim.
Sonra kalıplar içinde düşünmeyi öğrendim.
Sonra sağlıklı düşünmenin kalıpları yıkarak düşünmek
olduğunu öğrendim.
Namusun önemini öğrendim evde...
Sonra yoksundan namus beklemenin namussuzluk olduğunu;
gerçek namusun, günah elinin altındayken, günaha el
sürmemek olduğunu öğrendim.
Gerçeği öğrendim bir gün...
Ve gerçeğin acı olduğunu...
Sonra dozunda acının, yemeğe olduğu kadar hayata da
“lezzet” kattığını öğrendim.
Her canlının ölümü tadacağını,
ama sadece bazılarının hayatı tadacağını öğrendim.
Ben dostlarımı ne kalbimle ne de aklımla severim.
Olur ya ...
Kalp durur ...
Akıl unutur ...
Ben dostlarımı ruhumla severim.
O ne durur, ne de unutur ...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder